total_athlete

Play for the glory of God

Total Athlete organiseert elk jaar sportspecifieke sportprojecten. Hier kan je op hoog niveau met je team naar binnen- of buitenland en spelen tegen andere teams van niveau, clinics geven en op meerdere manieren leren hoe je je geloof deelt in sport. Het is een week waar je groeit in geloof.

Bart ter Horst leidde dit voorjaar een voetbalteam in Barcelona. Een week waarin zij veel gesport hebben en gespeeld hebben tegen christelijke en niet-christelijke teams.

Hieronder staat een verslag:

Voetbal, voetbal en nog eens voetbal…
Ook de laatste dagen van het voetbalproject in Barcelona stonden in het teken van voetbal, voetbal en nog eens voetbal. Zo speelden we op donderdag van 16.00 tot 22:30 non-stop pleintjesvoetbal in het park. Maximaal 7 minuten per pot of tot de 2 doelpunten. Staat het na 7 minuten gelijk? Dan gaat het team wat het langst erin staat eruit. Regels van de straat. Vrijdagmiddag waren we weer in het park om met dezelfde gasten te voetballen. Later op de avond moesten we weer verder voor een klein zaalvoetbaltoernooitje. Tegen twaalven waren we weer thuis, eten en daarna snel naar bed want de wekker ging om 06.45. De zaterdagochtend stond in het teken van de zaalcup ‘Rey de Reyes’. De avond in een 7 tegen 7 veldvoetbaltoernooi.

Continu voetballen was natuurlijk niet het doel. Jesus verkondigen in woorden en in onze houding, ook in onze houding tijdens het voetballen. In Barcelona wordt voetbal gespeeld met agressie, is het fysiek, egoïstisch en alleen gebrand om te winnen. Ons spel was anders, wij probeerden ons te focussen op principes als teameenheid, zelfcontrole, samenspel en spelvreugde.

Play for the glory of God
Tijdens de zaalcup werd in de halve finale onze rust en samenspel beloond door de 1-1 van Youri in de laatste minuut. Na de penals beter genomen te hebben mochten we aantreden in de finale. Onze tegenstander was een team die veel overtredingen nodig had, die veel schold op de scheidsrechter en waarin de spelers alleen oog hadden voor zichzelf. We zagen dit team de halve finale winnen, liever speelden we tegen het andere team. Maarja nu konden we hen mooi even een lesje leren. Eerder deze week wonnen we op het veld van dit team. Tijdens deze wedstrijd zagen we veel frustratie en moesten we ook aardig wat incasseren. Na de wedstrijd waren veel spelers direct weg. Dus voor deze finale: vol erin klappen en gaan voor de cup! …of juist niet?

Onze Spaanse collega David kwam eraan lopen, tijd voor een peptalk: “Jongens, spelen wij voor de glorie van de winst van de cup of spelen wij voor de glorie van God? Pak voor deze finale een ‘focal point’ een punt die je ziet tijdens het spelen zodat je weer even de scherpte kunt pakken en op God gericht bent. Juist tijdens het voetballen. Kom op jongens, dit is dé kans om een verschil te laten zien! Ook in deze finale kun je door je houding Gods liefde uitstralen. Go for it.”

En zo begonnen wij aan de wedstrijd, gefocust, we lieten ons niet gek maken en speelden een fair duel. We verloren terecht de wedstrijd. Vol waardering feliciteerden wij de tegenstander: “bien partido“. Bij de prijsuitreiking maakten we een erehaag voor ze en klapten we ze met een glimlach toe. Volwassen kerels die eerder deze dag nog vol frustratie en stoerheid de tegenstander opzochten liepen nu als kleine E-pupillen vol trots kinderlijk door de erehaag. Bij het afscheid zwaaiden ze ons enthousiast uit en lieten vol trots nog snel voor de laatste keer de grote gewonnen cup zien. Wij moeten het doen met een kleine medaille maar met een waardevolle herinnering. We hopen en bidden dat we op deze manier een stukje van Gods koninkrijk mochten laten zien. Met het vertrouwen dat het werk met deze gasten, mede dankzij de inzet van de voetbalministry van Abel, in Barcelona door gaat.