total_athlete

GREATNESS

Het was een prachtige dag. De zon scheen volop en de hemel was kraakhelder blauw. Aan de binnenkant van de ramen zat rijp. Ik blies op het ijs van de ramen en zag het bewijs van mijn adem in de vorm van kleine wolkjes die uit mijn mond kwamen. Ik speelde met het loskomende ijs.

Het was een van de rituelen van die dag die mij later op de dag zouden helpen. Alles moest kloppen, want vanmiddag moest het allemaal gebeuren. Vanmiddag was het moment om te knallen. Alles draaide om vanmiddag.

Ik rende naar beneden en verifieerde nog even met mijn ouders of de wedstrijd vandaag wel echt doorging. Mijn ouders stelden mij gerust en ik maakte mij klaar.

Dikke handschoenen een sjaal, een muts, mijn winterjas, dubbele sokken en een pyamabroek onder mijn spijkerbroek, want het was koud.

Aangezien ik vlakbij ijsbaan “Adsum” woonde, stond ik die dag een half uur eerder op het ijs. Een half uur extra trainingsarbeid in de benen, om de ultieme prestatie te leveren.

Ik was scherper dan ooit, maar de concurrentie, die bestond uit kees, bart en henk * (De namen zijn gefingeerd,  om te voorkomen dat er oud zeer omhoog gehaald wordt), waren ook uitermate competitief. Na een paar slopende selectiewedstrijden, mocht ik in de finale aantreden.

Nu moest het gebeuren, alles kwam aan op deze wedstrijd. Snel nog even naar de wc. Met behulp van de sterkste vader die ik kon vinden in de kantine, zorgde ik dat mijn veters weer strak kwamen te zitten. Ik was er klaar voor.

Na het startschot leverde ik de beste prestatie ooit. Elke slag die ik maakte, zag ik dat mijn schaats zich iets verder liet wegglijden dan die van mijn concurrent. Durfde ik de eerste paar slagen nog nauwelijks naast mij te kijken, bij de laatste paar meter gunde ik mijzelf die tijd wel.

Toen het ijzer van mijn schaats als eerste de streep kruiste was de winst veilig gesteld. Een intens gevoel van vreugde, plezier en ontlading kwamen bij elkaar in een cocktail van blijdschap. Ik had gewonnen! De beste van heel kamperveen. Wat een prestatie, wat een grootsheid.

Een schouderklop, een medaille en een kop warme chocolademelk bevestigden die grootheid. ’s avonds, voor het slapen gaan, dankte ik God, voor het behalen van de medaille…..en dat hij er bij was.

Mijn eerste medaille. Het gevoel dat ik had bij het winnen van die ene prijs, is nooit meer geëvenaard. De grootste prijs ooit. Wat ik ook behaald heb, op welk vlak in mijn leven. Het is nooit meer zo puur, intens en mooi geweest als die ene prijs.

GREATNESS is het thema van TA-Day 2015. De dag draait om jou als (top)sporter en de plek van God in sport. Ontmoet medesporters en wordt geïnspireerd!

Meld je hier aan voor TA-Day 2015