total_athlete

Dennis: ‘Al die jaren heb ik geprobeerd me sterk te houden’

Interview-Dennis-banner

“Op dinsdag wilde ik mijn getuigenis doen. Maar ik dacht: Wie ben ik om anderen over God te vertellen? Wat doe ik hier eigenlijk? Ik ben zelf nog zoekende, wie ben ik om te vertellen hoe het zit?” Dennis Zwoferink is 26 jaar en komt uit Zwolle. Hij is keeper in een zaalvoetbalteam en ging in mei mee met de voetbaloutreach van Total Athlete in Barcelona. Het was echter niet vanzelfsprekend dat Dennis daar op dat veld stond.

Dennis werd door een teamlid meegevraagd, maar zei in eerste instantie nee. Omdat hij niet genoeg geld had, omdat hij opzag tegen de regeldingen, maar ook omdat hij eigenlijk weinig met het geloof bezig was. Uiteindelijk werd het een ja. “Ik heb een brief verstuurd en binnen twee dagen had ik het bedrag binnen van mensen die mij wilden sponsoren. Dat was heel bijzonder. Bovendien had ik me begin dit jaar ook gevraagd: Gun ik mezelf dingen, geef ik om mezelf, gun ik het mezelf om te groeien? Ook al zullen dingen dan moeilijk zijn, die wil ik dan wel aangaan.”

Tiran

Ook dat geven om zichzelf is niet vanzelfsprekend voor Dennis. Van zijn derde tot zijn zeventiende is hij fysiek en emotioneel mishandeld door zijn vader. “Als ik daarop terugkijk heb ik zo onder een juk gezeten. Ik voelde me nooit vrij, ik voelde me onderdrukt. Er was een tiran die mijn leven en mijn identiteit beheerste. Lichamelijk ontwikkelde ik me wel, maar emotioneel totaal niet. Ik leerde niet voor mezelf opkomen en mijn gevoelens en verlangens te uiten.”

“Het leven had voor mij maar weinig leuke dingen en daardoor zat ik heel erg naar de donkere kant, ook in mijn geloof. God was iemand geworden met wie ik een haat-liefdeverhouding had. Als ik merkte dat er iets moois zou gebeuren of als ik iets wilde, dan zette ik het bij voorbaat al aan de kant: Het gebeurt toch niet. God wil dat toch niet. Bij alles dacht ik: Dat is zo mooi, dat is niet voor mij weggelegd.”

Flow

Tijdens de outreach leerde Dennis God op een andere manier kennen: als een God die zorgzaam is en ontwikkeling geeft. “Het mooie van de kerk was dat de een uit Honduras kwam, de ander van de Caraïben, anderen kwamen uit Mexico, Bolivia, Peru. Ze kwamen overal vandaan, maar je bent toch heel erg een eenheid. Je kijkt elkaar niet meer aan van ‘Je ziet er anders uit’. Het geloof bracht iedereen bij elkaar. Het was allemaal zo open, dat was heel belangrijk voor mij. Ik werd geaccepteerd. De rest van de week zat ik echt in een flow.”

Meerdere keren komt de aanvaarding in de kerk en in de groep diep binnen bij Dennis. “Een van mijn teamleden zei bij mijn getuigenis dat ik gewoon kon delen vanuit persoonlijke ervaring en dat het niet uitmaakt of je het goed doet of fout doet. Iedereen ging in een kring staat om te bidden, dat ik de goede woorden mocht zeggen en dat God mij mocht helpen. Ja, dat vond ik echt heel bijzonder. Ik kon wel janken. Al die jaren heb ik geprobeerd me sterk te houden en hard te houden.”

Team Barcelona 2

Onbaatzuchtig

Door zijn team besloot Dennis toch zijn getuigenis te houden. “Ik wilde de jongeren daar vooral bedanken voor hun gastvrijheid, openheid en liefde. Ik zei dat ik in de Bijbel lees dat je als mens meer moet groeien om als Jezus te zijn. Daar heb ik echt gezien hoe Jezus met mensen omging: Iedereen deelde zulke onbaatzuchtige liefde. Aan het eind moest ik al huilen omdat er iets werd open gehaald en ik een soort liefde voelde die ik vroeger al miste. En na het getuigenis werd ik omhelsd door mijn team. Ik ben zo blij met de mensen die ik heb ontmoet.”

“Natuurlijk zit al dat gevoel uit mijn verleden er nog steeds. Het kost gewoon meer tijd om dat om te draaien van ‘Hij heeft het niet altijd best met mij voor’ naar ‘Hij heeft wel het beste met me voor’. Het is met vallen en opstaan. Wat ik thuis heb gemist, waar ik het idee had dat ze me niet wilden, heb ik daar gevonden. Je komt als onbekende en je wordt zo geaccepteerd, je hoort erbij, je wordt belangrijk gevonden. Die mensen die mij gesponsord hadden, hebben niet zozeer alleen materiële dingen gegeven, maar juist een ervaring die voor mij niet in geld is uit te drukken.”